Krückstock-Groove in’n Februar

Rockmusik

Ik bün Lenchen, Johrgang 1957. Dat heet: Ik heff de 70er överleevt, de 80er dörchdanzt, de 90er an de Siet schuuvt un den Rest eenfach afseten.

Un nu, in’n Februar 2026, fraag ik mi ernsthaft: Worüm glöövt so vele in mien Öller in dissen froren Maand jümmer noch, man kunn sik mit ’ne Warmflesch un ’n Schal dörch’t Leven redden?

Ik segg: Quatsch mit Soß! Wenn een so olt is as ik, denn bruukt man ’n Heizsystem, dat ok richtig wat bringt. Un dat heet bi mi: Rockmusik.

Wenn annere von „Winterzauber“ vertellt, denk ik blots: Zauber? Jo, de Zauber, wo fix een verfröst, wenn de Heizung nich op Stuf 5 steiht.

Krückstockrock

Also kram ik mien olen Leevlingsleder rut, all lang digitaliseert, dormit de Stereoanlaag nich rumsnuten deit. Denn marscheer ik op dat Danzparkett in de Köök. AC/DC – You Shook Me All Night Long – un foorts wackelt dat Tweefamilienhuus. Krückstock-Rock mit Krawall! De Navers weet denn: Lenchen daut wedder op.

Ik dreih de Anlaag luut op. So richtig luut! Nich, wieldat ik rebelsch bün, man sonst verfrer ik. Un wenn Freddie Mercury I Want to Break Free brüllt, denn brüll ik torüch: „Ik will mi ok befrein – von disse sibirsche Luft!“

Af un an schuuv ik ok Highway to Hell dörch – nich wegen de Botschop, man de Februar is so kolt, dat sülvst de Höll as ’n Wellnessurlaub klingt.

Miene Frünnen seggt: „Lenchen, in dien Öller höört man doch Slager.“ Ach wat! In mien Öller höört man vör allen dat, wat warm maakt. Un Slager wärmt nich. Slager is as lauwarme Bröh: good meent, aver hülpt nich de Bohne.

Ik bruuk wat, wat mi binnen op Bedriefstemperatur bringt. Wat, wat dat Ies an de Fensterschieven in Deckung gahn lett. Wat, wat den Februar wiest, wokeen hier dat Seggen hett.

Warmbuddel

Also löppt Rock. Oder Heavy Metal. Oder irgendwat, dat noog Krawall maakt, üm den Winter bang to maken. Un wenn ik twischendörch Wish You Were Here höör, denn denk ik: Jo, weer schön – aver bring man ’ne Warmbuddel mit.

Un wenn een fraagt, ob dat in mien Öller noch passend is, segg ik: „In’n Februar is allens passend, wat nich stief warrt.

Sonst geiht dat fixer de Stairway to Heaven rop, as een kieken kann.“

Denn danz ik stuur wieder. Un denk: Rockmusik is villicht keen Jungborn – aver se passt op, dat ik in’n Februar nich as Iesklump ennen do.