Tannenboom – op Platt

Wiehnachtsboom

Nu is dat wedder so wiet: De Dezember krabbelt bedrohlich op den veerunntöwigsten Dag to, un dat Fest vun de Lieben schall fiert warrn. As all Johr schick ik een kunnigen, rechten Keerl ut de Familie in den gröttsten Tannenbusch hier in de Gegend, üm een Boom to slagen. Dat is so’n ole Wiehnachtsbruuk – ik sta eben op Tradition. Un weil mien lütte Familie bloß een Keerl hergifft – mien Enkel Martin – kriggt he fix de Säge in de Hand un den Optrag, een schönen, rundüm wussen Tannenboom to fangen. As all Johr kümmt vun em de sülve Fro: „Tanne, Fichte, Eibe, Kiefer … oder Palme oder wat?“ Mien Gott! Een Tannenboom! Een heel normalen Tannenboom! Sövenuntwintig Millionen Lüüd köpen in Düütschland elk Johr so’n Boom. De Jung mutt doch weten, wo so’n Ding ungefäär utsüht – gröön un recht! Ik weet dat al: He kummt sowies wedder mit so’n typisch nordfriesche Krüppelfichte na Huus.

Nordmanntanne

Dor fallt mi dat vun’t verleden Johr wedder in. Uns Nordmanntanne harr vör dat Fest woll een Hungerkur achter sik. De Ünnerdeel un de Ärmchen wörn dünn un krumm. Üm den Boom över de Feiertage to retten, harr ik locker een poor Twiegen mit Draht an’n Stamm fastmaakt un de gröttste Schieflaag mit Treck na achtern an’n Schrank korrigiert – sprich: mit de Schublade fastbunnen. Mook een ut Versehn de Schublade op, kippte de Boom gefährlich na vörn, mit’n lütten Drall na links. Bis den sötten Januar geiht dor keen mehr bi! Martin stellt denn to’n Nakieken een Wiehnachtsboom in stattliche Hööchd vör, mit een lütten Zettel an de Spitz – een Bruksanweisung! Siet wann hebbt Tannen ut uns Busch so wat an’n Kopp? Is mi noch nie opfallen. Dor mutt ik bi’n nächsten Spazeergang mal op luren.

So steiht dor schreven:

1. Netz vun ünnen opmaken – anners fallen all Nadeln af.
2. Boom köhl hinstellen. (Ab nu fiert wi Heiligabend op’n Balkon.)
3. Regelmatig Water geven oder glieks in’n Waterpott stellen.
4. Mit de Spitz na baven in’n Boomständer setten.
5.  

Christboomständer

„Wo schall ik den Boom nu recht hinstellen?“ Martin steiht mit de Hannen in de Hüften in de Dör, samt Krummtanne. Mien Gott, wo hett dat Kind bloß so’n Wöör her? Kann man an so’n Krüppelfichte överhaupt noch wat richten? Ut’n Keller röppt he: „Wo is de Christboomständer nu al wedder?“ Wat heet hier „wedder“? He is dor, wo he höört: ut’nanner. De Eisenkram liggt in’n Werkzeugkasten, un de runde Pott dient siet Januar as Tohuus för mien Blomen.

Up de Steed warrt mien Wischpott herholt un mit Tuungrund vullmaakt. De Boom kriggt mit’n kräftigen „Hurra!“ sien Platz in de Midde – na also, he steiht!

Denn kümmt de nächste Fro: Wat schallt dor nu an? Wat för Farven, wat för Formen? Gurken, Kugeln, Glas, Licht? Wat is modern, wat mutt weg? Dat Lametta mutt ok noch glattmaakt warrn.

Un as all Johr is so üm twee Stünnen vör de Bescherung de Lichterkette kaputt. Nu hilft bloß noch Omas ole Kerzen ut’n Keller – mit richtiger Flammen. De warrt, passend to’n krummen Stamm, an de dünnen Twiegen fastmaakt.

Oh Tannenboom, oh Tannenboom, du büst so schief – dat glöövt keen!

„Du hest jümmers wat to nörgeln“, seggt Martin. Nächst Johr schall ik sülvst in’n Busch krabbeln un mi een Boom utsöken.

„Un wer maakt denn den nackten Vogel –de Gansbrad?“

„Lenchens Satiren“ bi Amazon – as Buch oder eBook. Alltoag, Nachbarschaften, lütte Dramen – to’n Schmunzeln un Lachen