Vun Wulven un Mücken: Dien Kraftdeert
Spirituelle Söök: Dat richtige Deert för dien Johr
In unse moderne, dörch un dörch optimierte Welt, wo wi unsen Kaffie mit Hafermelk drinkt, as wenn wi de Kohmelk sülvst an de Siet schaven harrn , un uns Yogaküssen biodynamisch afkloppt, dormit dat sik nich alleen laten föhlt, dor fehlt natuurlijk een ganz wichtiget Element: dat Kraftdeert.
Dat is de Ferrari ünner de spirituellen Begleiders. Ümmer dorbi, ümmer an’t Harmoniseren un ümmer parat, üm unsen sozialen Status nipp un nau uttosnacken.
Aver wat is dat nu eegentlich, so’n Kraftdeert? Lenchen seggt dorto: Dat is en energetisch Huusdeert, dat sik weigert, Stüern to betahlen. In’n Schamanismus warrt dat spirituellen Wegbegleider, Beschützer, Seelenspeegel oder ok mal „emotionalen Support-Hamster“ nöömt. Dat kummt vördag, wenn een dat bruukt – oder wenn dat graad nix Beters to doon hett.
Mannig Lüüd findt ehr Kraftdeert foorts. Annere mööt eerst op schamanische Reis gahn oder en Online-Test maken, de irgendwo tüschen „Welket Wesen passt to diene Aura?“ un „Welke deerische Nervensaag löppt di dat Johr över achteran?“ rümlöppt. Wenn man dat eerstmal funnen hett, warrt dat Kraftdeert to en unsichtboren Coach mit Abo-Modell: „Ik begleit di dörch’t Leven – Premium-Funktionen köst extra“.
Dat Krafttier Mück – lütt, aver nich to ünnerschätzen
Natuurlijk wull ok ik weten, welket Deert mi 2026 begleiden schall. Na en Meditatschoon, bi de ik – harr ik dat al seggt? – wegduust bin, weer de Naricht klor: Mien Kraftdeert summte opmol üm mi rüm.
Eerst weer ik vergrellt. Worum keen Wulf, keen Raav oder tomindst en Pfoo, de sien Rad vörwiest, as wenn he op’n spirituellen Loopsteg weer? Aver denn füng de Mück an, mit mi to snacken. Mit düt hoge Summen, dat man nipp un nau dree Sekunnen ignoreeren kann, bevör man anfangt, Verdrääg mit de hogen Mächte uttoklüngeln.
„Ik stah för’t Durchholen“, sirrte se. „Du kannst mi nich ignoreeren. Egal, wat du versöökst.“ Un se harr recht. De Mück in mien Slaapkamer weer en Musterbispill för Uttuer. Wiel ik mit Tiedschriften üm mi slug, plannte se ganz ruhig ehr Tour dörch de Nacht, so nau as en Navi, blots mit mehr Blootdorst.
As ik mi mit annere Kraftdeert-Fans uttuuscht hett, mark ik: Ik bün nich alleen. En Fründin hett den Waschboor as ehr spirituellt Deert opdeckt un weet nu endlich, worum se nachts den Köhlvadder liddig frett. En Bekannten swöört op den Flamingo, wat tomindst siene knalligen Hemden verklorert. Un denn is dor noch de Fründin vun’n Lann, de stolz verkünnt: „Mien Kraftdeert is de Goos.“ Dat passt wunnerbor to ehr Hobby: wildes Snattern bi Kaffie un Kauken un dat ungefragte Kommenteeren vun anner Lüüd ehr Leven. De Goos is quasi dat Kraftdeert vun de Dörpsnackerie – luud, dorbi un ümmer bestens informeert.
Natuurlijk hebbt Kraftdeerten Bedüden. De Schildpadd steiht för dat Eern, de Bottervagel för Wandel un de Boor för de Roh. Aver sünd wi mal ehrlich: In’n Alldag sünd se vör allen goden „Gesprächsbremser“.
„Oh, dien Kraftdeert is de Falk? Indrucksvull. Meent is de Mück.“ Denn is dat Gespräch meist to Enn. Wat de Mück wohrschienlich as Sieg verbukt.
Lööv, Pfoo un Elefant
Ob Lööw, Pfoo oder Elefant – an’n Enn tählt doch blots, dat Juuch Kraftdeert Juuch to’n Smustern bringt. Oder tomindst keen Jöökstellen an Stellen nalaat, över de een in de Apentlichkeit nich snacken mag.
Un wenn Se sik nich entscheden köönt, maakt Se dat eenfach so as ik: Holt Se en Finster apen. Villicht flattert Juuch Kraftdeert vun ganz alleen rin. Aver Passt op: Wenn dat summt, kunn dat mien Mück wesen. Un de nimmt ehr Exklusivität bannig ernst.
Wie söt is dat denn!
Wenn du Lust hest, noch mehr Geschichten, Taschenbüker un eBooks vun Lenchen to lesen, snack mal bi Amazon rin.
Hol dir die Küste nach Hause – abonniere meine Geschichten.
